Vichaara

FEAR vs STAMINA ನಾನೀಗ ಹೇಳಹೊರಟಿರುವುದು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಚಾರಣದ ಕಥೆ, ಒಂದಿಷ್ಟು ವಿಚಾರಗಳು. ಆಗಾಗ್ಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುವ, ಮಜಾ ಕೊಡುವ ಟ್ರೆಕ್ ಮಾಡಬೇಕು, ಫೋಟೋ ತೆಗಿಯಬೇಕೆನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಗೀಳು. ಅದಕ್ಕೆ ಒಂಟಿಯಾದರೂ ಸರಿಯೇ ಹೋಗಬೇಕೆನ್ನುವ ಮನೋಭಾವ. ಅಥವ ಸರಿಯಾದ ಜೊತೆಗಾರರನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಮೈಗಳ್ಳತನ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಈಗ ಟ್ರೆಕ್ಕರ್ಸ್ ಗೇನೂ ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲಾ, ಅಂತಾದ್ರದಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು ಜೊತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಅದೇ ಅನುಕಂಪ, ಅದೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸಾಹಸ ಅಂತಂದುಕೊಂಡ್ರೆ ಅದರ ವಿಚಾರನೇ ಬೇರೆ. ಆದ್ರೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಆಗುವ ಅನುಭವಗಳು, ಈ ದೇಹದಂಡಿಸುವ ಕ್ರಮ ನನ್ನನ್ನು ಹಲವು ಬಾರಿ ಈ ರೀತಿಯ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸುತ್ತವೆ. "ಇಷ್ಟೊಂದು ದುಡ್ಡು ಕಾಸಿದ್ದೂ ಈ ರೀತಿ ನಡೆಯೋದ್ರದಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಅರ್ಥ?" ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಥಳಿಯರೊಮ್ಮೆ ಚಾರಣದ ಮಧ್ಯೆ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಚಾರಣ ಹೋಗಲೇಬೇಕೆನ್ನುವ ನನ್ನ ಹಂಬಲಕ್ಕೆ ಈ ಬಾರಿಯು ಹಲವು ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ನಡೆದಿದ್ದವು. ಆದರೂ ಹೊರಡುವುದಕ್ಕೆ ತೀರಾ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಏನೋ ಅನ್ಯಮನಸ್ಕತೆ ಮನತುಂಬಿ, ಎರಡು ದಿನ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಿದೆ. ಹೋಗುತ್ತೇನೆಂದು ಎಲ್ಲರ ಬಳಿಯು ಹೇಳಿಯಾಗಿದೆ, ಹೋಗಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು. ಅಂತೂ ಹೊರಟೆ. ಬಸ್ಸು ಸಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಅದೂ ಊರಿಗೆ ಇನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ಕಿ.ಮಿ. ಇರುವಾಗ ಮಾರ್ಗ ಮಧ್ಯೆ ಕೆಟ್ಟು ನಿಂತಿತು. ಬೇರೊಂದು ಬಸ್ಸು ದೊರೆತರು, ನಿಂತ...

ದುಡಿಮೆಯ ಮೋಜು, ಮಜಾ!!! ಆ ಜಮಾನ ಹಣದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೊರಟರೆ ಬಹಳಷ್ಟು. ನನ್ನ ನೆನಪುಗಳಿಂದ, ನನ್ನ ಸಂಪಾದನೆಯ ಖುಷಿಯ ಮೆಲಕು ಹಾಕುವ ಪ್ರಯತ್ನ. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನದೋ ಕೂಲಿ ಕಾಯಕದ ಪ್ರಪಂಚ. ವಾರದ ದುಡಿಮೆಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದುದು ಬಿಡಿಗಾಸು, ಎಷ್ಟು ಸಂಪಾದನೆಯೋ ತಿಳಿಯದು, ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ಭಾನುವಾರದ ಬಟವಾಡೆಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೆ ಎದ್ದು ಜೊತೆ ಹೋದರೆ ಮಧ್ಯಾನ್ಹದವರೆಗೂ ರೇಶಿಮೆ ಹುರಿಮಾಡುವ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಇದು ನೋಡುತ್ತಾ ಕಾಲಹರಣ, ಬಟವಾಡೆ ಆದ ನಂತರ ನಾಗಪ್ಪ ಬ್ಲಾಕ್‍ನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ವಾರಕ್ಕಾಗುವ ದಿನಸಿ ಸಾಮಾನು ಖರೀದಿಸಿ, ಬಟ್ಟೆಯ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತುತಂದರೆ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಐದತ್ತು ಪೈಸೆಗಳೇ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಆದಾಯವೆನ್ನಬಹುದು. ಆ ಜಮಾನದಲ್ಲಿ ೧, ೨, ೩, ೫ ಮತ್ತು ೧೦ ಪೈಸೆಯ ನಾಣ್ಯಗಳಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಪೈಸೆಗೆ ಎರಡು ಚಿಕ್ಕ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳು ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಐದು ಪೈಸೆಗೆ ಹತ್ತು ನಿಂಬೆ ಹುಳಿಯ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಮಿಠಾಯಿಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಐದು ಪೈಸೆಗಳಿಗೆ ಕುಣಿಯುವ ಬೊಂಬೆ ಮಿಠಾಯಿಯ ವಾಚ್ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ನೆಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದೆವು, ಅಥವಾ ಕಡಲೆ ಬೆಲ್ಲ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಒಂದೊಂದೆ ಬಾಯಿಗೆ ಎಸೆದುಕೊಂಡು ಬೆಲ್ಲ ಇಷ್ಟಿಷ್ಟೆ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಜೇಬು ತುಂಬಾ ಚಟಾಕು ಕಡಲೆ ಮತ್ತು ಒಂದುಂಡೆ ಬೆಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಬೇರೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಜಮಾನ ೧೯೭೫-೮೫ ಆಗ ದುಡಿಮೆಯ ಕಾಲವಲ್ಲ, ಒಮ್ಮೆ ಯಾರೋ ನೆಂಟನೊಬ್ಬ ಬಂದ,...

1 ಗರ್ಭದೊಳಗಣ ಕುಡಿ ನಾನು ಸುಪ್ತ ಪರಾವಲಂಬಿ          ಬಂಧನ ಬಿಡಿಸಿ          ಬಿಟ್ಟ ಕಣ್ಣಿಗೆ          ತಾಯಿಯೆಂಬ ವಿಸ್ಮಯ! 2 ವಸಂತಕೆ ಚಿಗುರೊಡೆದ ಹುಡುಗ ನಾನು ಬಯಕೆಗಳ ತುಡುಗ          ಮನದಾಸೆಗೆ          ಪ್ರೇಮದಾರಂಭಕೆ          ಗೆಳತಿಯೆಂಬ ವಿಸ್ಮಯ! 3 ಒಲವುನೊಲವಿನ ನವ ಜೋಡಿ ನಾವು          ಬೆರೆತ ಜೀವನ          ಫಲ ಕೊಡುವ          ಪರಿಯದು ವಿಸ್ಮಯ! 4 ಪಯಣದ ಅಂಚಿನಲಿ ಬೆನ್ನು ಬಾಗಿದ ಮುದುಕ ನಾನು ಜೀವನದ ಸಾಧನೆ         ಶೂನ್ಯ ಸಂಪಾದನೆಗಳ         ನೆನಪಿನಲಿ         ಅಂತ್ಯವದು ವಿಸ್ಮಯ!

ಇದೊಂದು ವಿಚಾರ   ನಮ್ಮ   ನಂಬುಗೆಯನ್ನು   ಕುರಿತಾದದ್ದು . ಬೆಳಗೆರೆ   ಕೃಷ್ಣಶಾಸ್ತ್ರಿಯವರ  ’ ಯೇಗ್ದಾಗೆಲ್ಲಾ   ಐತೆ ’  ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ   ಬರುವ   ಮುಕುಂದೂರು   ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಒಂದು ವಿಚಾರಧಾರೆ ಬಹಳ ಸೊಗಸಾದದ್ದು .  ಒಮ್ಮೆ  ಮುಕುಂದೂರು   ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು  ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ದೇವಸ್ಥಾನ ನೋಡಿಕೊಂಡು ರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದಿರುತ್ತಾರೆ . ಆ ಕಡೆ ಬಂದ ಊರಿನವನೊಬ್ಬ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಕಂಡು   ಊರಿಗೆ   ಬರಬೇಕೆಂದು   ಬಲವಂತ   ಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ .  ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ   ಬರುವೆ   ಎಂದು   ಹೇಳಿದರು   ಬಿಡದೆ   ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು   ಸಮಾಧಾನ   ಪಡಿಸುತ್ತಾ ,  ಆತನೊಂದಿಗೆ :  " ಅಲ್ಲೋ   ಅಪ್ಪಯ್ಯ !  ಇದ್ದು   ಇದ್ದು   ಸನ್ಯಾಶೀನ   ಬುಧವಾರ ,  ಅದರಾಗೂ   ರಾತ್ರಿವೇಳೇ   ಬಾಳಿ   ಬದುಕೋ   ಮನಿಗೆ   ಕರ್ಕೊ‍ಂಡು   ವೋಗಬೌದೇನೋ !  ಏನೋ   ಸ್ವ್ಯಾಮಿಗಳು   ಮನೆಗೆ   ಬರಲಿ   ಅಂತಾನೆ   ಒಳ್ಳೇ   ಭಕ್ತಿಯಿಂದ   ಕರೀತಾನೆ .  ಆದ್ರೆ   ನಾವು   ತಿಳ್ದು   ತಿಳ್ದೂ   ವೋಗಬೌದೇನಪ...