Gelati!

 
೧. 
ಗೆಳತಿ ನಿನ್ನ ಕಂಗಳ
ತುಂಬಾ ನೂರಾರು ತರಂಗಳು
ಹೊರ ಹೊಮ್ಮಲಿ ಬಿಡು
ಒಲುಮೆಯ ಸಂಕೇತಗಳು
ನಾ ಕಾದಿರುವೆ ಬೆಸೆಯಲು
ಗಾಢಪ್ರೇಮದ ತಂತುಗಳು!

೨. 
ಗೆಳತಿ ನಿನ್ನ ನಾಸಿಕ 
ಮೆಚ್ಚಿದ ರಸಿಕ ನಾ 
ಕರಗಲಿ ಬಿಡು 
ಎನ್ನ ಮನ 
ನಿನ್ನ ಬಿಸಿಯುಸಿರಿನಲಿ 
ನಾನಿರಲಾರೆ ನಿನ್ನ ವಿನಾ!

೩. 
ಗೆಳತಿ ನಿನ್ನ ಅಧರಗಳ
ತುಂಬಾ ಮಕರಂದ 
ಮೊಗೆದುಕೊಳಲು ಬಿಡು 
ಮನದಾಸೆಯ ತುಂಬಾ  
ಆಸೆಗಳು ಬರಿದಾಗದು 
ಈ ಜೀವನದ ತುಂಬಾ!

 ೪. 
ಗೆಳತಿ ನಿನ್ನ  ಗಲ್ಲ 
ದೇಸಿ ತಾಟಿ ಬೆಲ್ಲ 
ಎನಗೆ ಹಂಚಿ ಬಿಡು 
ಆ ಸಿಹಿಯ
ಬಲ್ಲವನಲ್ಲವೇ
ಈ ಮಲ್ಲ!

೫. 
ಗೆಳತಿ ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆಗಳು 
ಬಲು ನುಣುಪು 
ಜಾರಿಕೊಳಲು ಬಿಡು 
ಆ ಚಿಕ್ಕ ಗುಳಿಗಳಲಿ 
ನಗುತ ನಲಿಯುತಾ 
ನಲ್ಮೆಯ ಸಿರಿಯಲಿ!

 ೬. 
ಗೆಳತಿ ನಿನ್ನ ಕಿರುನಗೆ
ಆಸರೆ ಎನಗೆ
ಹಬ್ಬಿಕೊಳಲು ಬಿಡು
ಮೈಮನಗಳಲಿ
ನವ ವಸಂತಕೆ ಬಿರಿಯಲಾರೆನೆ
ಸಾವಿರ ಹೂನಗೆ!

 ೭. 
ಗೆಳತಿ ನಿನ್ನ ಮುಂಗುರುಳು
ಹೊಂಗನಸಿನುಂಗುರಗಳು
ತೊಡಿಸಲು ಬಿಡು
ನೀಳ ಬೆರಳಿಗೆ 
ನಿನಗೆಂದೇ ಮುಡಿಪಿಟ್ಟ
ಬಂಗಾರದ ಬಾಳ್ವೆಗೆ!

Comments

Unknown said…
After long time u disided to create a blog site at lost. In kavana (not kuru its kurulu).
May 18, 2020 at 1:54 AM
Post a Comment

Popular posts from this blog

೧.  ನೀ ಎದುರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ನೋಟ ಎದುರಿಸದಾದೆ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ತುಟಿಯಮೇಲೆ ತಂದುಕೊಂಡ ನಗೆಯನ್ನು ನಿನ್ನ ತುರುಬಿನಲ್ಲಿಟ್ಟ ಮಲ್ಲಿಗೆಗಳು ನೋಡಿ ಅಣಕಿಸಿವೆ.  ಆ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನು  ನಾನೆಂತು ತಲುಪಿಸಲಿ ಆಕೆಗೆ  ಶುದ್ಧ ಬಿಳಿಯ ಹರಳುಗಳೇ ನಿಮ್ಮಂದ-ಸುವಾಸನೆಗಳಿಂದ ನನ್ನೊಲುಮೆಯ ಪಸರಿಸಬಾರದೇ? ೨.  ನೀ ಎದುರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಭಾವನೆಗಳ ತಡೆಯದಾದೆ ತಳಮಳಿಸಿ ಲಯ ತಪ್ಪಿದ ಹೃದಯದ ಬಡಿತವ ನಿನ್ನ ದಾವಣಿ ಕಂಡು ಅಣಕಿಸಿದೆ.  ಈ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನು  ನಾನೆಂತು ತಲುಪಿಸಲಿ ಆಕೆಗೆ  ತಿಳಿ ನೀಲಿ ರೇಶಿಮೆಯೇ ನಿನ್ನ ನವಿರು-ನುಣುಪುಗಳಿಂದ ನನ್ನೊಲುಮೆಯ ಮುದಗೊಳಿಸಬಾರದೆ? ೩.  ನೀ ಎದುರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಮೈ ಮಾಟವ ಹೊಗಳದಾದೆ ಅಳತೆ ಮೀರದ ಅಂದಕೆ   ಪುಳಕಿತಗೊಂಡ ಮನವ ನಿನ್ನ ಸೊಂಟದ ಡಾಬು ಕಂಡು ಅಣಕಿಸಿದೆ.  ಮರೆಯಲಾಗದ ಈ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನು  ನಾನೆಂತು ತಲುಪಿಸಲಿ ಆಕೆಗೆ  ವೈಯ್ಯಾರದ ಬಂಗಾರವೇ ನಿನ್ನ ಹೊಳಪು-ಒನಪುಗಳಿಂದ ನನ್ನೊಲುಮೆಯ ತಿಳಿಸಬಾರದೇ? ೪.  ನೀ ಎದುರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡಿಸದಾದೆ  ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅವಕಾಶಗಳ ನೆನೆದು ಹಿಂಬಾಲಿಸದ ಕಾಲುಗಳನು ನಿನ್ನ ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆಗಳು ನೋಡಿ ಅಣಕಿಸಿದೆ.  ಈಗೇನು ಮಾಡಲಿ, ನನ್ನೊಲವ ಹೇಗೆ ತಲುಪಿಸಲಿ ಆಕೆಗೆ  ಬೆಳ್ಳಿ ಕಿರುಗೆಜ್ಜೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳೇ ನಿಮ್ಮ ಲಯಬದ್ಧ-ನಾದಗಳಿಂದ ನನ್ನಲುಮೆಯ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಬಾರದೇ? ...
Read more
We wreathed about our darling's head The morning-glory bright; Her little face looked out beneath So full of life and light, So lit as with a sunrise, That we could only say, "She is the morning-glory true, And her poor types are they." She is the morning-glory So full of life and light So lit as with a sunrise...  But not so beautiful they rear  Their airy cups of blue, As turned her sweet eyes to the light, Brimmed with sleep's tender dew; And not so close their tendrils fine Round their supports are thrown, As those dear arms whose outstretched plea Clasped all hearts to her own. We used to think how she had come, Even as comes the flower, The last and perfect added gift To crown Love's morning hour; And how in her was imaged forth The love we could not say, As on the little dewdrops round Shines back the heart of day. Oh those lovely lips The devil in my mind Confiscate which is not mine The joy of sweetness Lies in lost memories Oh those...
Read more